Episodes

34. କର୍ମ ପ୍ରାଥମିକ, କର୍ମର ଫଳ ନୁହେଁ

ଗୀତାର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶ୍ଳୋକ2.47ରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଆମର କର୍ମ କରିବାର ଅଧିକାର ଅଛି, ଏହାର ଫଳାଫଳ ଯଥା କର୍ମର ଫଳ ଉପରେ ଆମର କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ । ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ କର୍ମର ଫଳ ଆମର

33. ବେଦ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅନ୍ତରାତ୍ମାକୁ ପାଇବା

ଥରେ, କିଛି ବନ୍ଧୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଶସ୍ତ ନଦୀ ପାର ହେବାକୁ ଥିଲା ।ସେ ଏକ ଡଙ୍ଗା ନିର୍ମାଣ କରି ନଦୀ ପାର ହେଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ଉପଯୋଗୀ ହେବ ବୋଲି ଭାବି ଭାରୀ ଡଙ୍ଗାକୁ ତାଙ୍କ ସହିତ

32. ମାନସିକ ଶାନ୍ତିର ମୂଳଦୁଆ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହୁଛନ୍ତି ଯେ, “ହେ ଅର୍ଜୁନ! ଏହି କର୍ମଯୋଗରେ ନିଶ୍ଚୟାତ୍ମିକା ବୁଦ୍ଧି ଗୋଟିଏମାତ୍ର ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଅସ୍ଥିରବିଚାରଯୁକ୍ତ ବିବେକହୀନ ସକାମ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ

31. ଛୋଟ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା କର୍ମଯୋଗରେ ବଡ଼ ଲାଭ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆଶ୍ୱାସନ ଦିଅନ୍ତି ଯେ କର୍ମଯୋଗର ଛୋଟ ପ୍ରୟାସ ମଧ୍ୟ ପରିଣାମ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଏହି ଧର୍ମ ଆମକୁ ବହୁତ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ । ଧ୍ୟାନ ଦେବା କଥା ଏହା ଯେ ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ ଶୁଦ୍ଧ ସଚେତନତା ଥିବାବେଳେ

30. ଜଳ, ବାଲି ଏବଂ ପଥର ଉପରେ ଲେଖିବା

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ (2.11-2.38) ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ କର୍ମଯୋଗକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବେ, ଯାହାର ଅଭ୍ୟାସ କରି ବ୍ୟକ୍ତି କର୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ (2.39) । ସାଂଖ୍ୟଯୋଗର ବ୍ୟାଖ୍ୟା

29. ସନ୍ତୁଳନ ହେଉଛି ପରମପଦ

ଶ୍ଳୋକ 2.38 ଗୀତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାରକୁ ଦର୍ଶାଏ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଯଦି ସେ ସୁଖ ଏବଂ ଦୁଃଖ, ଲାଭ ଏବଂ କ୍ଷତି, ବିଜୟ ଏବଂ ପରାଜୟ ସମାନ ଭାବି ଯୁଦ୍ଧ କରେ, ତେବେ ସେ କୌଣସି ପାପ କରିବେ

28. ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ହେବା

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ୱଧର୍ମ (2.31-2.37) ଏବଂ ପରଧର୍ମ (3.35) ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି ଏବଂ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ପରମାତ୍ମା ସହିତ ଏକ ହେବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି (18.66) । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦୁଃଖ ତାଙ୍କ ଭୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା

27. ସ୍ୱଧର୍ମ ସହିତ ସମନ୍ୱୟ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ୱର୍ଧମର (2.31-2.37) ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏପରି ଅବାଞ୍ଛିତ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଥାଏ (2.32) ଏବଂ ଏଥିରୁ ପଳାୟନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଧର୍ମ ଏବଂ ଖ୍ୟାତି ନଷ୍ଟ

26. ଗୋଲାପ କଦାପି ପଦ୍ମ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ୱର୍ଧମ (2.31-2.37) ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭାବରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଦ୍ୱିଧା କରିବା ଉଚିତ୍‌ ନୁହେଁ (2.31) କାରଣ, ଏହା ତାଙ୍କର ସ୍ୱଧର୍ମ ଅଟେ

25. ଅହଂକାର ବିଲୋପ ହେଲେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ହାସଲ ହୁଏ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁହନ୍ତି କେହି କେହି ଏହାକୁ (ଆତ୍ମା) ଏକ ଚମତ୍କାର ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, କେହି କେହି ଏହାକୁ ଚମତ୍କାର ଭାବରେ କୁହନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଚମତ୍କାର ଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି, ତଥାପି କେହି ଏହାକୁ

24. ଆତ୍ମା ପୁରୁଣା ଶରୀରକୁ ବଦଳାଇଥାଏ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆତ୍ମା ନିହତ କରେ ନାହିଁ କି ନିହତ ହୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ କେବଳ ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅନ୍ୟଥା ଭାବନ୍ତି । ଏହା ଅଜନ୍ମା, ନିତ୍ୟ, ସନାତନ ଏବଂ ପୁରାତନ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଛନ୍ତି ଯେ

23. ଆତ୍ମା ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅଟେ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଆତ୍ମା ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅକଳ୍ପନୀୟ, ବିଶୃଙ୍ଖଳାମୁକ୍ତ ଅଟେ । ଏହା ବୁଝିଗଲେ ଭୌତିକ ଶରୀର ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ (2.25) । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହା ମଧ୍ୟ

22. ସନ୍ତୁଳନ ହେଉଛି ପରମାନନ୍ଦ

ଗୀତାର ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ବାହ୍ୟ ବସ୍ତୁ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ମିଳନ ସୁଖ ଏବଂ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୋଇଥାଏ (2.14) ।ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସହ୍ୟ କରିବାକୁ କୁହନ୍ତି, ଯେହେତୁ ସେମାନେ

21. ରଚନାତ୍ମକତାକୁ ନଷ୍ଟ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ

ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ସାଧୁ ଅନ୍ତରାତ୍ମାକୁ ବୁଝିବାରେ ମାନବଜାତିକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ସକାରାତ୍ମକ ଦିଗରୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି ନକାରାତ୍ମକ ଦିଗରୁ ଆସିଥାଏ, ଯଦିଓ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ଉଭୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏକ ।

20. ମୃତ୍ୟୁ ଆମକୁ ନିହତ କରେ ନାହିଁ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି, କୌଣସି ସମୟ, ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟତ ଏମିତି ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ, ମୁଁ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ରାଜାମାନେ ନଥିଲୁ, କିମ୍ବା ରହିବୁ ନାହିଁ (2.12) । ସେ

19. ରଚନାତ୍ମକତା ସୃଜନ କରେ, ରଚନାକାର ନୁହେଁ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟ ଯାହା ବାସ୍ତବତା ଏବଂ ସ୍ଥାୟୀତ୍ୱ, କଦାପି ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ । ଅସତ୍ୟ ହେଉଛି ଭ୍ରମ ଏବଂ ଅସ୍ଥାୟୀ, ଯାହାର କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ତାହା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ

18. “ସତ୍‌’ ଏବଂ “ଅସତ୍‌’

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟ ଯାହା ବାସ୍ତବିକତା ଏବଂ ସ୍ଥାୟିତ୍ୱ, କଦାପି ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ । ଅସତ୍ୟ ଯାହା ଭ୍ରମ ଏବଂ ଅସ୍ଥାୟୀ ଅଟେ, ଏହାର କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ । ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ

17. ଚାରି ପ୍ରକାରର “ଭକ୍ତ’

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ଭକ୍ତ ଜୀବନରେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ଅସୁବିଧା ଏବଂ ଦୁଃଖ ଠାରୁ ବାହାରକୁ ଆସିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି । ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାର ଭକ୍ତ ଭୌତିକ ସଂପଦ

16. ଗୁଣାତୀତ ହେବା

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ କୌଣସିକର୍ମର କେହି କର୍ତ୍ତା ନଥାନ୍ତି । କର୍ମ ପ୍ରକୃତରେ ସତ୍ୱ, ରଜୋ ଏବଂ ତମୋ ଗୁଣ, ଯାହା ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ, ମଧ୍ୟରେ ପାରସ୍ପରିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଫଳାଫଳ । ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା

15. ସମତ୍ୱ

ସମତ୍ୱ ହେଉଛି ଗୀତାର ମୂଳଦୁଆ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଏହାକୁ ଗୀତାର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସମତ୍ୱ ଭାବ, ସମତ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ସମତ୍ୱ ବୁଦ୍ଧିର ବିଶେଷତାକୁ

14. ସତ୍ୱ, ତମୋ ଏବଂ ରଜୋ ଗୁଣ

ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଆମେ ଆମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଅଟୁ ଏବଂ ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଦାୟୀ ଅଟୁ । ଗୀତାରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରକୃତି ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା

13. ସାକ୍ଷୀ ହେବା

ଯଦି ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ସମଗ୍ର ଗୀତା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ, ତେବେ ଏହା ହେବ ଦ୍ରଷ୍ଟା ବା ସାକ୍ଷୀ, ଯାହା ଅନେକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହାକୁ ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ

12. ମନ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ

ଅର୍ଜୁନ ମନକୁ ବାୟୁ ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି ଏବଂ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଏହାକୁ କିପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିହେବ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହା ସନ୍ତୁଳନ ବଜାୟ ରଖେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ

11. ଦୁଃଖ ସୁଖକୁ ଅନୁସରଣ କରେ

ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱାତୀତ୍, ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା, ଗୀତାରେ ଆଉ ଏକ ସଠିକ୍ ଉପାୟ । ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ହାସଲ କରିବାକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି

10. ମହାମାରୀରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ

ଗୀତାରେ ଅନେକ ସଠିକ୍‌ ଉପାୟ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ଆତ୍ମ-ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବାରେ ବାଧା ଦୂର କରିବାର କ୍ଷମତା ଅଛି । ଏହିପରି ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଉପାୟ ହେଉଛି ନିଜକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଭିତରେ

9. ମିତ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁକୁ ଚିହ୍ନିବା

ଗୀତାରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁହନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ନିଜର ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ତୁମେ ନିଜର ଶତ୍ରୁ ଅଟ । ଏକ ସରେଇରେ ଅଟକିଥିବା ମାଙ୍କଡ଼ର କାହାଣୀ ଏହାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ । କିଛି ଶୁଖିଲା ଫଳ ଏକ ପାତ୍ରରେ

8. ବ୍ୟକ୍ତ ଏବଂ ଅବ୍ୟକ୍ତକୁ ବୁଝିବା

ରାଡାର୍‌ ସହିତ ସଂଲଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏକ ଛୋଟ ଉପକରଣ, “ଟ୍ରିମଟାବ’ରେ ସାମାନ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଏକ ବୃହତ ଜାହାଜର ଦିଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ । ସେହିଭଳି, ଗୀତାର ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ସାମାନ୍ୟ ପ୍ରୟାସ ଆମ ଜୀବନରେ

7. ନିମିତ୍ତ ମାତ୍ର

ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାର ଜନ୍ମ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ମହାମାରୀର ସମୟ (କୋଭିଡ୍‌ - 19) କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ସମାନ । ଗୀତାର ଏକ ବାକ୍ୟାଂଶ “ନିମିତ୍ତ ମାତ୍ର’ ଅର୍ଥାତ୍‌

6. ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ

ଗୀତା ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଦୁନିଆରେ ସମତ୍ୱ ଏବଂ ସମନ୍ୱୟ ରକ୍ଷା କରିବା ବିଷୟରେ ଯେଉଁଠାରେ ଆଇନ ବାହ୍ୟ ଜଗତରେ ଶୃଙ୍ଖଳା ବଜାୟ ରଖିବା ବିଷୟରେ ଅଟେ । ଯେକୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଦୁଇଟି ଅଂଶ ଅଛି, ଗୋଟିଏ ହେଉଛି

5. ଜ୍ଞାନ, କର୍ମ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଯୋଗ

ଗୀତା ଲୋକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଆଧାରରେ ଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଏ । ଗୀତାରେ ତିନୋଟି ଭିନ୍ନ ମାର୍ଗର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି - କର୍ମଯୋଗ, ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ ଏବଂ ଭକ୍ତିଯୋଗ । କର୍ମଯୋଗ ମନକେନ୍ଦ୍ରିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦର୍ଶ

4. ମସ୍ତିଷ୍କର ଖେଳ

ଗୀତା ଆମକୁ ଆମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ବୁଝିବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମର ଭିତର ଓ ବାହାର ଜଗତର ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାର । ସ୍ନାୟୁ ବିଜ୍ଞାନ ଅନୁଯାୟୀ ଏକତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ନ୍ୟୁରନ୍‌

3. ବର୍ତ୍ତମାନରେ ବାସ କରିବା

ଗୀତା ଏହି ବିଷୟରେ ଯେ ଆମେ କିଏ । ଏହା ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ଛଡ଼ା ସତ ହେବା ପରି ଏବଂ ଏହା ସମ୍ଭବ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବାସ କରୁ । ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦୁବିଧା ହେଉଛି ଯଦି ସେ

2. ଗନ୍ତବ୍ୟ ଏକ ରାସ୍ତା ଅନେକ

ଯେପରି କୁହାଯାଏ, ‘ଗନ୍ତବ୍ୟ ଏକ ରାସ୍ତା ଅନେକ’, ଗୀତାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପଥ ଆମକୁ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଦିଶାରେ ନେଇଯାଏ। କିଛି ପଥ ପରସ୍ପରକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ପରି ମନେହୁଏ। ଯଦିଓ, ଏହା ଏକ ବୃତ୍ତପରି,

1. ଅହଂକାରରୁ ଆରମ୍ଭ

ଶ୍ରୀମଦ୍‌ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବଂ ଯୋଦ୍ଧା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 700 ଶ୍ଳୋକର ଏକ ସଂଳାପ। ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଠିକ୍‌ ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜୁନ ହୃଦୟଙ୍ଗମ

 

Theme by BootstrapMade