ਅਰਜੁਨ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਮ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤਰ (ਇਕ ਸਾਧਨ) ਹੋ (11.33) ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦੁਖੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਲੜੋ (11.34)।

ਇਤਫਾਕਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਛੱਡਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਭਾਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਤਣਾਅ ਦੇ ਲੜਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਿਤਤਾ-ਮਾਤਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਅਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਮਨ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਦਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਰਮ (ਕਿਰਿਆ) ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਗਰਮ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਸਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਦੇ ਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਾਰ ਇੱਕ ਬਲਬ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਦੇਣ ਲਈ ਬਿਜਲੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤਾਰ ਸੋਚਣ ਦੇ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਲਬ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰਾ, ਇਹ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤਰ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਟਰਬਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਬਿਜਲੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਲਬ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੋਲਟੇਜ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਰਾਂ ਕੋਲ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਵਗਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਣਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੋਲਟੇਜ ਫਰਕ, ਸਾਡੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਨਤਾ ਕਿ ਗੁਣਾਂ ਅਸਲ ਕਰਤਾ (ਕਰਤਾ) ਹਨ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤਰ ਹਨ।

ਨਿਮਿਤਤਾ-ਮਾਤਰ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਾਡੀ ਆਮ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਿਮਿਤ-ਮਾਤ੍ਰ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਜੀ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਅਰਬਾਂ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਾਂ।

https://epaper.jagbani.com/clip?2463119